سلام

هر وقت صحبت يک انسان بزرگ ميشود با خود مي گوييم ما کجا و او کجا !!!

مخصوصا اگر پاي معصومين وسط باشد که ديگه آنها مي شوند فرشته و ما موجودات خاکي هرگز نميتوانيم به ايشان برسيم !!!

وقتي اين داستان (که در پايين آورده ام ) را خواندم با خودم گفتم بيخود نيست که ميگويند ائمه اطهار الگوهاي ما هستم ! ميشود با کارهاي خيلي کوچک و ساده (البته در نظر ما) به ايشان نزديک شد و در همين کار ساده به ايشان شباهت پيدا کرد . .

مسجدخلوت مي شد . نماز جماعت تمام شده بود. عدهء زياي بلند شده بودند و رفته بودند . تنها چند نفري نشسته بودند يا نماز مي خواندند . امام موسي کاظم مشغول نماز خواندن بود . ( زکريا اعور ) تکيه داده بود به ديوار صحن . عجله اي براي رفتن نداشت . منتظر بود امام نمازش را تمام کند . پيرمردي هم نزديک امام نشسته بود . او هم انگار عجله اي براي رفتن نداشت. شايد هم خم و راست شدن و سجده ورکوع خسته اش کرده بود ، آخر پاي پيرمرد درد مي کرد . و به زحمت مي توانست روي پا بند شود و بدون عصا ، اصلا نمي توانست راه برود .مدتي بعد پيرمرد روي پاهاي لرزانش بلند شد ، اما انگار عصايش را فراموش کرده بود بردارد، يکي دو بار سعي کرد خم شود و عصا را بردارد اما نتوانست . زکريا فاصله اش با پيرمرد زياد بود نمي توانست به کمکش رود و شايد تنبلي اش مي آمد از سر جاي خود برخيزد . اما درهمين موقع ، امام موسي کاظم در حال نماز ، عصاي پيرمرد را برداشت و به او داد و به ادامهء نماز خويش مشغول شد. . .   

 سلام

 خداحافظ بهار    

                              سلام تابستان

خداحافظ ديروز

                              سلام امروز

خداحافظ . . .

                              سلام . . .

       سلام زندگي !

وقتي نشاط جواني درخت را مي بينم قلبم به ستايش برگهاي کوچک سبز مي نشيند .

و جسم خسته ام نوازش گرم آفتاب را خوش آمد مي گويد !

از اين امروز گرمتر از ديروز سلام خواهم گفت !

سلامي به شکرانه اولين روز تابستان

 سلامي به دوستان تابستانيم !

سلامي به گرما بخش خورشيد و نقاش برگهاي سبز تابستان !

سلام !

گاهي آسمان آواز زندگي سر مي دهد و با گلواژه هاي بارانش دلت را تر ميکند

گاهي زمين ترانه نفسهايش را در گوش باد زمزمه ميکند

وگاهي تو در کوير گمگشتگي خويش صداي بالهاي کبوتر را ميشنوي و فکر مي کني باز هم خيالاتي شدي! 

گاهي لبخند نايابترين گنج جهان ميشود که کودکي آن را به قلبت هديه ميدهد !

گاهي . ...

اولين باري بود که قلم درشت(ني) دست مي گرفت و مي نوشت .تمرنيهايش را به استاد نشان داد با خودش مي گفت حتما الان تمام ايراداتش را مي گيرد !

منتظر شنيدن عيبهايش بود تا دفعهء بعد آنها را درست کند ولي با کمال تعجب شنيد که استاد دارد از خط کج و ماوجش تعريف مي کند !!!

استاد در بين تمام آن خط خطي ها يک حرف را پيدا کرده بود که خوب نوشته شده، دور آن خط کشيده بود و مي گفت فوق العاده است !

استاد دروغ نمي گفت !

 احساس خوبي پيدا کرد يعني مي شود من هم روزي خطاط خوبي شوم آن روز کلاس را با اميد ترک کرد !

با خودش مي گفت شايد براي دلگرمي اينگونه صحبت کرده !

دفعه هاي بعد سعي مي کرد زودتر از استاد عيبهايش را خودش بگويد ولي استاد چيزي نمي گفت !

استاد تنها حروفي را مي ديد که زيبا نوشته شده بود و آنها را ستايش مي کرد استاد اهل تعريف زياد هم نبود گاهي تنها باسکوتش او را تائيد مي کرد !گاهي با يک لبخند !

واما در مورد بقيه حروف ميگفت اگر اين طوري بنويسي بهتر است !يا اين حرف را اين جوري مي نويسند !

تمام حرکات استاد بر جانش مي نشست !استاد اهل عمل بود وقتي در موسيقي دلپذير سکوت خط مينوشت کتابها حرف مي زد همه شنيدني !

و خطش زيبا بود همه ديدني !

هميشه وقتي به اين روزها مي رسم قدمهاي تلخ و سنگين تاريخ را با تمام وجود احساس مي کنم

درد همهء وجودم را فرا مي گيرد !

و بغضي عظيم گلويم را در چنگال بي رحم خويش مي فشارد !

انگار فرياد تمامي مظلومان و بردگان تاريخ در گلويم خفه مي شود !

و تنها تمناي چشمان راز درونم را افشا مي کند !

تاريخ مثل هميشه حکايت مي کند :

ناله هايي که درون بيت الاحزان خويش به امانت نگاه داشته !

شبي را که به يکباره عالم را فرا گرفته !

و زخم عميقي که بر پيکره هستي نقشي خونين وهميشگي دارد !

سلام

بهترين حکومت ،

                 سلطنت و فرمانروايي بر قلبهاست .

                                                                     (ناپلئون بناپارت)

به نام سلام و به ياد سلام

سلاااااااااااااام

سلام به چشماي آسموني، به دلهاي باروني

سلام به تموم لحظه هاي مهربوني !